سوال از رئيس جمهور؛ آري يا نه ؟

چندي پيش درخواست نمايندگان مجلس از هيئت رئيسه جهت حضور رئيس جمهور در صحن علني مجلس و سوال نمايندگان از احمدي ن‍ژاد، اعلام وصول شد و رئيس جمهور طبق قانون، يك ماه فرصت دارد تا براي پاسخگويي در مجلس حاضر شود.اين دومين بار است كه در تاريخ جمهوري اسلامي، رئيس جمهور در صحن علني مجلس مورد سوال نمايندگان قرار مي گيرد و در هر دوي اين موارد نيز رئيس جمهور سوال شونده احمدي نژاد بوده است. از آنجا كه هم اكنون اين موضوع نقل محافل سياسي است به ذكر چند مورد در اين باب مي پردازم:.

1-عده اي از نمايندگان متمايل به افكار رئيس جمهور موضوع سوال از وي را در شرايط كنوني كشور و جهان به مصلحت نظام ندانسته و سعي مي كنند اين امر را در مقابل منافع ملي قرار دهند.اما بايد توجه كرد هميشه و در هر شرايطي بهترين راه حل، عمل به قانون است. تا وقتي كه قانون، رأيي براي ابراز دارد نبايد به مصلحت هاي اينچنيني روي آورد مگر در مواقعي كه راي و نظر خود قانون، اجازه روي آوردن به مصلحت را بدهد.بارها و بارها تاريخ بر ما ثابت كرده است كه اصلي ترين راه زنده نگهداشتن روح قانون و عدالت اين است كه مصلت را به قربانگاه برد و سَر بُريد و سلاخي كرد.اتفاقا به مصلحت نظام اسلامي است كه هميشه روح قانون بر آن حاكم باشد نه مصلحت انديشي هاي سليقه اي. با كمي دقت متوجه مي شويم كه عدم برخورد قاطع در مورد فساد و گندكاريهاي عظيمي كه برخي مسئولين و «آقازادگان» در كشور به بار آورده اند محصول تدريجي همين مصلحت انديشي ها بوده است.

2- عده اي عقيده دارند كه سوال از رئيس جمهور در شرايط كنوني هيچ نتيجه عملي و محسوسي نخواهد داشت و تاثير آن بر سر سفره هاي مردم ديده نخواهد شد.اما سوال اين است كه اين عقيده بر چه اساسي استوار است؟ اين فقط يك حدس و نظر است، همين. چه كسي مطمئن است كه سوال كردن بي نتيجه است؟ چه كسي مطمئن است سوال كردن با نتيجه است؟ پس در اين عدم اطمينان از نتيجه و بي خبري از آينده بهترين كار اين است كه به تكليفمان يعني عمل به قانون و حمايت از آن توجه كنيم.

3-عده اي نيز نگران اين هستند كه كشاندن رئيس جمهور به صحن علني مجلس موجب دلگرمي دشمنان از تاثيرگذاري تحريم ها به ايران و استفاده گسترده تبليغاتي دشمن از اين مسئله براي ضربه زدن به افكار عمومي كشور و تخريب وجهه جمهوري اسلامي در جهان شود.در اين كه دشمن از اين مسئله سوء استفاده تبليغاتي شديد خواهد كرد هيچ شكي نبايد داشت چرا كه انتظاري جز اين از دشمن نمي رود و «دشمن، دشمني اش را خواهد كرد.» امام مطمئن باشيد كه پاسخگويي رئيس جمهور به نمايندگان ملت،جلوه ديگري از مردم سالاري نظام اسلامي را به افكار عمومي نمايان خواهد ساخت و اين وظيفه رسانه هاي ماست كه اين جلوه درخشان قانون اساسي را به افار عمومي بشناسانند و البته واضح است كه افكار عمومي داخلي از درجه اهميت بالاتري نسبت به خارج برخوردارند.

4-مطمئن باشيد احمدي ن‍ژاد نيز پاسخ هاي شنيدني زيادي براي اين سوالات خواهد داشت و رئيس جمهوري كه حداقل 18ساعت از شبانه روز را كار مي كند دفاع محكمي از عملكرد خود خواهد كرد.احمدي نژاد اگر درس آموز خوبي باشد قطعا از پس اين امتحان سخت نيز به خوبي برخواهد آمد و موجب ارتقاء وجهه عمومي خود خواهد شد.

5- نكته آخر اينكه، اي كاش اين نظارت دقيق بر حسن انجام وظايف، در مورد قواي قضائيه و مقننه هم توسط نمايندگان ملت صورت پذيرد تا روشن شود كه عملكرد قضات در دادگستري ها و زندان ها و هزينه كرد بيت المال از چه قرار است و نمايندگان مجلس چگونه كار مي كنند و چقدر به تعهدات قانوني خود پايبند بوده اند و كاركنان بدنه ي قوه قضاييه و نمايندگان ادوار مجلس از كجا به كجاها رسيده اند.   

اعلام شرمندگی!!

سلام به همه دوستان وبلاگ نویس

از این که به من سر می زنید و برام نظر میذارید ممنونم و از اینکه من نمی تونم به شما سر بزنم واقعا شرمنده هستم. دلیل این که نمی تونم به شما سر بزنم اینه که امکاناتش رو ندارم.من توی یک روستا زندگی می کنم که فناوری اینترنت پرسرعت نداره و تازه از اون گذشته من رایانه شخصی هم ندارم و اینا باعث میشه که من نتونم به شما سربزنم و شرمنده شما میشم. امیدوارم ارتباطتتون رو همچنان با من حفظ کنید.

یاعلی

ما "دونگ یی" هم نداریم؟

«دونگ یی» چندمین سریال کره ای و شرقی است که بعد از سریال های گنجینه معبد، جواهری در قصر، افسانه جومونگ، امپراطور دریا و ... از صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش می شود. اکثر این سریالها به محض شروع و پخش چند قسمت اول، بینندگان بسیاری را به خود اختصاص دادند و طولی نکشید که تصاویر بازیگران اصلی این سریال ها روی کیف و دفتر و لوازم مدرسه کودکان و نوجوانان دیده شد و اسامی آنان نیز ورد زبان مردم کوچه و بازار گشت.هم اکنون هم سریال دونگ یی این حالت را پیدا کرده است و بیننده زیادی هم دارد.در اکثر این سریال ها همچون دونگ یی روایت داستان اینگونه است که یک کودک و یا نوجوان که بسیار فقیر است و معمولا هم در سنین کودکی پدر و مادر خود را از دست داده است به کمک خصوصیت ها و استعدادهای خود همچون تلاش و پشتکار زياد، هوش و ذکاوت بالا و انسان دوستی و خصوصیات ممتاز اخلاقی، کم کم پیشرفت کرده و به مقام و شان اجتماعی بالایی می رسد.تجربه نشان داده است در سریال های کره ای که شخصیت اصلی آن یک دختر است و این دختر در طول آن سریال بر مشکلات غلبه کرده و با حس انسان دوستی و صداقت و پاکی خود حتی زنان حسود و مخالف خود را نیز تحت تاثیر قرار می دهد، مخاطب بیشتری در بين خانواده ها دارد.

....

به این سیر صدور گسترده فرهنگ كره اي كه سریال سازی با قسمت های طولانی مدت يك نمونه از آن است «موج کره ای» گفته می شود.کره در این سریال ها به طور گسترده به معرفی فرهنگ و عقاید و آداب و رسوم خود به جهان می پردازد. با قطعیت می توانم بگویم کودکان و نوجوانان سرزمین من طرز لباس پوشیدن، طرز حرکت کردن، طرز صحبت کردن، ساختار سنتی نظام امپراطوری، شیوه برخورد با مشکلات، برگزاری جشن ها، ادای احترام و بیشتر جزئیات فرهنگ کره را بهتر از اقوام و مردم ایران می شناسند. به نظر شما آیا این یک موفقیت بزرگ برای کره نیست؟ سوال بعدی این است که فرهنگ و تمدن ایرانیان غنای بیشتری دارد یا فرهنگ و تمدن مردم کره؟ به نظر شما چرا ما چنین سریال هایی برای معرفی فرهنگ مردم سرزمین خود نمی سازیم؟ اسطوره و داستانش را نداریم؟ تکنولوژی ساخت آن را نداریم؟هنرش را نداریم؟ هنرمندش را نداریم؟ و یا دغدغه اش را نداریم؟ به عقیده من گزینه آخر صحیح است.

ساختن چنین سریال هایی نه به تکنولوژی خاصی همچون «جلوه های ویژه» احتیاج دارد که دستان ما بسته باشد و نه داستان آن به گونه ای است که نتوان آن را نگاشت. بلکه موضوع این است که فیلمسازان کشور ما هنوز علاقه ای به این کار ندارند.فیلمسازان ما هوز به آن «خودباوری» و احساس«عزت ملی» که فیلم سازان کره ای رسیده اند، نرسیده اند.فیلمسازان و اهالی سینما و تلویزیون در کشور ما هنوز فرهنگ مردم سرزمین خود را باعث افتخار خود نمی دانند و ترجیح می دهند به سبک غربی زندگی کنند و به جای «ممنون» بگویند «مرسی»! فرهنگ مردم این مرز و بوم از هزاران سال پیش با یکتاپرستی و اخلاق و حیا عجین شده است ولی متاسفانه اکثر فیلمسازان ما گویا علاقه ای به این موارد ندارند و این موضوع از رفتارشان ناگفته پیداست. يكي از مقصرين اصلي اين انحراف رسانه اي، قشر جوانان حزب اللهي هستند كه متاسفانه هيچگاه در ورود به اين عرصه احساس وظيفه نكردنده اند و اين سنگر را به كساني سپرده اند كه علاقه چنداني به ارزش ها و فرهنگ اصيل مردم اين سرزمين ندارند .

چه کسی باید بپرسد؟

یکی از دوستان من سال گذشته یک کت پائیزه (که شکل خاصی دارد) را به قیمت هشتاد هزار تومان خرید.چند روز پیش وقتی دوستم را دیدم برایم گفت که همان کت را امسال در همان فروشگاه دیده است که روی آن قیمت 140هزار تومان زده شده است.او مطمئن بود که این کت، خرید امسال آقای فروشنده نیست بلکه یکی از همان کت هایی است که آقای فروشنده سال قبل برای فروش در ویترین مغازه خود آویخته بود. معنی این موضوع این است که بعضی از بازاری های ما حتی اجناسی را که ماهها قبل و با قیمت پایین خریده اند، با قیمت روز و حتی بالاتر از آن به فروش می رسانند، آن هم به این بهانه که اگر بخواهند امسال اجناس سال گذشته را با همان قیمت قبل بفروشند مجبورند در بازار کنونی آنها را با قیمت بالاتری مجددا خریداری کرده و به فروشگاه خود بیاورند!! اما به نظر شما نام این کار را چه می توان گذاشت؟ آیا نام این کار چیزی جز «کلّاشی» می تواند باشد؟ آیا این خباثت نیست که یک فروشنده جنسی را که خود ، سال گذشته به قیمت حداکثر 50هزار تومان خریده است و به فروش نرفته ، امسال باقیمت 140هزار تومان به فروش که چه عرض کنم بلکه به مشتری بیندازد؟از این نمونه ها کم نیست. شاید فروشنده هایی را که اجناس خود را درون مغازه چیده اند ولی آنها را به دلیل نوسان بازار نمی فروشند دیده باشید و شاید وصف بازاریانی را که برنج و روغن و لوازم خانگی راانبار کرده اند را شنیده باشید

اما سوال این است که چرا هیچ کس از این بازاریان نمی پرسد که تو این جنس را چه وقت و به چه قیمت خریده ای که اکنون با این قیمت میفروشی؟

در این که تورم و تحریم سهم بالایی در ایجاد قیمت های افسار گسیخته در بازار دارد شکی نیست اما مطمئن باشید سوء استفاده بعضی (تاکید می کنم بعضی) از بازاریان خدانشناس از شایعه تورم و تحریم نیز سهم بالایی در بالا رفتن چند برابری قیمت ها دارد. ضعف شدید نظارت بر قیمت ها فقط مشکل شهرستان ما نیست بلکه مشکل کل کشور است که این شرایط نابسامان را به وجود آورده است و هر کس هر طوری که دلش می خواهد برای اجناسش قیمت تعیین می کند. به هر حال این شرایط اقتصادی بی ثبات، امتحان بزرگی برای بازاریان و مسئولین نظارتی است که گویا مردودی های زیادی هم داشته و خواهد داشت.